Αρχική Σελίδα


Άρθρα Γνώμες Φωτογραφίες
Εκπαίδευση




« ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΤΕ ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ »


Το πρώτο πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε μετά την επιλογή του σκύλου είναι η εκπαίδευση.

Η εκπαίδευση που θα υποστεί ο σκύλος είναι αυτή που μας εξασφαλίζει την πραγματικότητα στο κυνήγι.

Ο κυνηγός για να εκπαιδεύσει το σκύλο του πρέπει να του δείχνει αγάπη, εμπιστοσύνη και σεβασμό για να έχει την απαίτηση, να ζητήσει στην πορεία τα ίδια και από αυτόν.

Πρέπει να του δώσει όλο τον καλό του εαυτό, να του δείχνει κατανόηση στα λάθη του, πρέπει να διαθέτει υπομονή και επιμονή μεγάλο κουράγιο, ταλέντο και γνώση για τον μακρύ δρόμο του βουνού, της πεδιάδας και του δάσους.

Αν ο κυνηγός του συμπεριφέρεται βάναυσα, το μαλώνει χωρίς αιτία, δεν έχει επαφή μαζί του, τότε υπάρχει κίνδυνος ο σκύλος από ένα φυσιολογικό, ζωηρό, θαρρετό και παιγνιδιάρικο ζώο να αρχίσει να φοβάται. Η φοβητσιάρικη συμπεριφορά και δειλία γενικά διακρίνει τα ζώα που πάσχουν από ΚΡΟΤΟΦΟΒΙΑ.

Η κροτοφοβία είναι ένα σοβαρό και μεγάλο πρόβλημα, που απασχολεί αρκετούς κυνηγούς.

« ΚΡΟΤΟΦΟΒΙΑ »


Αναμφισβήτητα είναι ένα δύσκολο πρόβλημα γιατί η κροτοφοβία, είναι μια κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο σκύλος όταν τρομοκρατείται από το άκουσμα του πυροβολισμού, και όχι μόνο, που του προκαλεί υπερευαισθησία στην ακοή και το νευρικό σύστημα, με αποτέλεσμα να κλονίζεται η αυτοπεποίθηση του.

Είναι βέβαιο ότι οι απόψεις διίστανται, αν ο σκύλος πάσχει από κροτοφοβία, επίκτητη ή κληρονομική. Επίκτητη είναι η κροτοφοβία που απέκτησε ο σκύλος από κάποιο εκκωφαντικό θόρυβο π.χ. από κροτίδες ενώ κληρονομική είναι η κροτοφοβία που έχει γονιδιακά.

Για προληπτικούς λόγους, η εξεικοίωση με τους πυροβολισμούς, και με διάφορους θορύβους, ο σκύλος πρέπει να έρχεται σε επαφή από την τρυφερή ηλικία και για την ακρίβεια από την ηλικία των 15 ημερών ζωής του, που αρχίζει και λειτουργεί το αισθητήριο οργανωτής ακοής το αυτί.

Με τον απογαλακτισμό πριν τους δώσουμε το φαγητό, κάνουμε διάφορους θορύβους και ρίχνουμε με ένα πιστολάκι κρότου και μετά παρουσιάζουμε το φαγητό τους.

Ο συνδυασμός κρότου και φαγητό, τα βοηθάει να μην δειλιάζουν.

Ας πάρουμε όμως την περίπτωση που ένας σκύλος έγινε κροτοφοβικός.

Προσωπικά δεν είμαι από τους ανθρώπους που προτρέπουν να κρατήσετε ένα ζώο κροτοφοβικό.

Ο κροτοφοβικός σκύλος παρουσιάζει προβληματική συμπεριφορά και χρειάζεται μεγάλος χρόνος θεραπείας, που εξαρτάται κύρια από τον χαρακτήρα, και την ψυχολογία του σκύλου. Δυστυχώς ο κάθε σκύλος έχει το δικό του χαρακτήρα και η τεχνοτροπή διαφέρει από σκύλο σε σκύλο, που σημαίνει ότι αν κάποιες ενέργειες έδωσαν λύση σε έναν συγκεκριμένο σκύλο σε κάποιον άλλο μπορεί να μην δώσουν. Η προσέγγιση του προβλήματος, να δοθεί λύση, προτείνω και παρουσιάζω την αποψή μου.

Καθημερινά για ένα μήνα περίπου θα περνάτε αρκετές ώρες μαζί του, χαϊδεύοντας του, παίζοντας μαζί του με ένα μπαλάκι, το οποίο θα το ρίχνεται να παίζει και ενίοτε να το φέρνει χωρίς να τον στρεσάρεται, χωρίς θορύβους για να του εμπνεύσεται εμπιστοσύνη, και να υποβαθμιστεί η φοβία και ο τρόμος. Θα βγαίνει στην ύπαιθρο, να εξοικειώνεται και να αποκτά εμπειρίες στην επαφή με το θήραμα, για να «μανιώσει», χωρίς να χρησιμοποιούμε κανέναν κρότο ή θόρυβο. Όταν βρίσκεται στην φύση και το ζώο βρίσκεται σε κίνηση και σε μία απόσταση 100 μέτρων χρησιμοποιείται ένα ανοξείδωτο πιάτο για να δημιουργεί θορύβους και κρότους με το κτύπημα ενός αντικειμένου ή με το χέρι. Αν δείτε ότι δεν αντιδρά, επαναλαμβάνουμε την ίδια συμπεριφορά για 10 ημέρες. Αν διαπιστωθεί φοβία και σας πλησιάζει, δεν πρέπει να ασχολείστε μαζί του αλλά και να μη του μιλάτε μέχρι να ξεκινήσει πάλι να φύγει. Όταν τελειώσει το μάθημά του και ετοιμάζεσται να φύγεται από την φύση και έρχεται κοντά σας θα του προσφέρεται κάποιο SNAK, και στην συνέχεια να του δίνεται την τροφή του. Με την παρέλευση δύο μηνών περίπου να αδιαφορεί από τον θόρυβο των ανοξείδωτων πιάτου. Το επόμενο βήμα είναι να αντικαταστήσουμε το θόρυβο που προαναφέραμε με ένα πιστολάκι κρότου και κάνουμε τις ενέργειες που κάναμε με το ανοξείδωτο πιάτο. Ακολουθώντας και με την παρέλευση 10 ημερών αντικαθιστούμε το πιστολάκι με ένα φλομπεράκι. Αν διαπιστωθεί ότι υπάρχει πρόοδος χρησιμοποιούμε το κυνηγετικό όπλο με την προϋπόθεση ότι έχει βρει και έχει φερμάρει κάμποσα θηράματα και έχει αυξηθεί η κυνηγετική του μανία. Όταν ο σκύλος δεν αντιδρά σημαίνει ότι ξεπερνά το πρόβλημα. Επισημαίνω και τονίζω όμως ότι όλα αυτά γίνονται με μεγάλη προσοχή και υπομονή χωρίς βιασύνη, γιατί ένα λάθος και το πρόβλημα επανέρχεται. Επανέρχεται επίσης και όταν ο σκύλος μένει για αρκετό χρονικό διάστημα χωρίς να ακούει πυροβολισμούς. Επιχειρώντας να δοθεί λύση, και το πρόβλημα παραμένει αποταθείτε σε κάποιον έμπειρο εκπαιδευτή, διότι εκεί υπάρχει γνώση, ταλέντο και θα βρεθεί λύση.

Έχω πεισθεί ότι πολλά άξια ζώα καταστρέφονται, από αδέξιους και ακατάλληλους χειρισμούς.

Για να έχουμε φυσιολογικά ζωηρά και παιγνιδιάρικα ζώα, με λίγη υπομονή και καλή μεταχείριση μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον σκύλο μας από την ηλικία των 3 μηνών. Τον βγάζουμε με το αυτοκίνητο να συνηθίζει τον θόρυβο, να μην ζαλίζεται στην διαδρομή και τον φέρνουμε σε επαφή με την φύση, για να μαθαίνει τις μυρωδιές της φύσης, αλλά και να ξυπνάνε τα ένστικτα του.

Η σκέψη που θα κυριαρχεί το μυαλό μας πρέπει να είναι στο ότι ο σκύλος θα είναι ο βοηθός, αλλά και φίλος στην διασκέδασή μας.

Ένα από τα βασικά πράγματα που πρέπει να μάθει είναι να υπακούει. Η υπακοή είναι προτέρημα αλλά και μαθαίνεται. Ορισμένα σκυλιά είναι υπάκουα από την φύση τους. Όπως όμως και να είναι το θέμα ο σκύλος πρέπει να αισθάνεται ότι ο κύριος του ελέγχει τις πράξεις του.

Για τον σκύλο του ο κάθε άνθρωπος είναι ΝΑΠΟΛΕΩΝ.

Από αυτό προέρχεται η μεγάλη διορατικότητα των σκύλων. Για να ελεγχθούν οι πράξεις του χρειάζεται ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.


Δημήτρης Μίχος

Web site designed by George Charalampidis © 2006 ™