Αρχική Σελίδα


Άρθρα Γνώμες Φωτογραφίες
Κυνήγι Πέρδικας




Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι στο κυνήγι της πέρδικας, ελλοχεύουν κίνδυνοι.

Λόγω της ζέστης περιόδων που εξασκείται το κυνήγι της εγκυμονεί ο κίνδυνος της θερμοπληξίας και της αφυδάτωσης.

Με την άνοδο της θερμοκρασίας του σώματος και η εφίδρωση από την κούραση από τα αναγκαστικά ανεβοκατεβάσματα παρατηρούνται τέτοιου είδους κρούσματα.

Για την αποφυγή τέτοιων κρουσμάτων ο κυνηγός θα πρέπει να παίρνει μαζί του αρκετό νερό, ένα καπέλο να καλύπτει το κεφάλι του και το σημαντικότερο, ο κυνηγός δεν πρέπει να είναι λοιμαγμένος, αχόρταγος, αλλά να κάθεται, να ξεκουράζεται αυτός και ο σκύλος του, τον οποίο δεν παραλείπεται να του βρεχεί, όταν πηγαίνει κοντά σε πηγή. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος στο κυνήγι της πέρδικας είναι τα φίδια. Πράγματι τα φίδια έχουν «ΧΑΡΟΤΡΙΧΑ» και το θέαμά τους είναι ανατριχιαστικό. Ο κυνηγός κατ’ εξοχήν άνθρωπος της φύσης και του βουνού, είναι καλά προετοιμασμένος, παίρνοντας τα απαραίτητα μέτρα αυτοπροστασίας, φορώντας κατάλληλα παπούτσια για το ανέβασμα του βουνού καθώς και την προφύλαξη από το τσίμπημα του φιδιού. Επιπροσθέτως έχει μαζί του ατροπίνες τόσο για το ίδιο όσο και για τον σκύλο του.

Επίσης διαθέτει κοφτερό νυστέρι, για να κάνει τομή, σε σημείο που δάγκωσε το φίδι. – και δεν πρέπει να ξεχνά ότι το φίδι δεν τρώει για να χορτάσει, αλλά για να πονέσει.-

Τα πιο επικίνδυνα φίδια που συναντάμε στις περιοχές και το κυνήγι της πέρδικας είναι η οχιά και ο αστρίτης.

Ότι άλλο φίδι συναντήσουμε, προσπαθεί να φύγει και να κρυφτεί.

Η οχιά μένει ακίνητη, σαν να κάνει «καρτέρι» και χτυπά ύπουλα την κατάλληλη στιγμή, που πλησιάζει το θύμα της.

Το ίδιο και ο αστρίτης, αλλά αυτός φεύγει ευκολότερα.

Το σημείο που φαίνεται το δάγκωμα από το φίδι, γίνεται τομή σε σχήμα χι (Χ) ενώ συγχρόνως πιέζουμε γύρω – γύρω από την τομή να βγεί όσο το δυνατόν περισσότερο δηλητήριο ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν φερμάρει ο σκύλος και όταν προσπαθούμε να βρούμε την τραυματισμένη πέρδικα. Συνήθως τότε το δάγκωμα είναι στο κεφάλι και συνοδεύεται από αφόρητους πόνους. Το πρήξιμο γίνεται εύκολα και αν δεν φέρεται μαζί σας κάποιο αιχμηρό αντικείμενο, κόψτε αμέσως ένα κλαδί από κάποιο δέντρο δώστε με το κυνηγετικό σας μαχαίρι αιχμηρή μορφή και τρυπήστε αμέσως την περιοχή του πρηξίματος και προσέξτε όσο το δυνατό γρηγορότερα σε ιατρική βοήθεια. Σε παρέλαση αυτή την περίοδο βρίσκονται και τα τσιμπούρια, λόγω των αιγιοπροβάτων που ξεκαλοκαιριάζουν, στις ορεινές αυτές περιοχές.

Τον σκύλο τον ταλαιπωρούν πολύ τα τσιμπούρια και μπορεί να προσβληθεί από την αρρώστια που μεταδίδουν την ερλιχίωση. Για να αντιμετωπισθεί η επιδρομή τους και να μην βρεθούν στο χώρο διαμονής τους επηρεάζοντας το κυνήγι ασχοληθείτε μαζί του σχολαστικά και αν αντιληφθείτε τσιμπούρια στο σκύλο σας καταπολεμήστε τα αμέσως. Για αυτό θα πρέπει να έχετε μαζί σας παρασκευάσματα για την αντιμετώπιση των εξωπαρασίτων. Άλλες ενοχλήσεις είναι τα κουνούπια οι μέλλισες, διότι υπάρχουν πολλά μελλίσια, οι σφήκες και οι σκορποί. Χρειάζεται προσοχή και πάντα μαζί σας να υπάρχει μια ισχυρή εντομοαποθητική λοσιόν να μας απαλλάσσει από τα τσιμπήματα τους.

Ενώ για τον σκορπιό, που είναι αρκετά επικίνδυνος, η διαδικασία προφύλαξης είναι ίδια με του φιδιού. Χρειάζεται ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή που θα καθίσουμε να ξεκουραστούμε. Πρέπει να ελεγχθεί το σημείο που θα καθίσουμε, διότι η πέτρα από κάτω μπορεί να τον κρύβει. Αφού ανασηκώσουμε και βεβαιωθούμε ότι δεν κρύβεται κάτι το ανησυχητικό ξεκουραζόμαστε.

Παρακολουθώντας τους πέτρινους όγκους που τρυπούν το γαλάζιο, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι το κυνήγι της πέρδικας, γίνεται σιγά και ήσυχα, διότι η πέρδικα και ακούει και βλέπει καλά. Ο αθλητής, οικολόγους και συνειδητοποιημένος κυνηγός εφαρμόζει μονάχα τον τρόπο δίωξης. Για αυτό ο κυνηγός που θα θελήσει, να κυνηγήσει πέρδικες, πρέπει να γυμνάζει, από πριν τον εαυτό του και τα σκυλιά του. Πρέπει τα πνευμόνια του και η καρδιά του να είναι γερά, τα πόδια του, να αντέχουν και ο σκύλος του να είναι «ΕΡΓΑΛΕΙΟ» για να καταπίνει τις δύσβατες, ανηφοριές και τις κακοτράχαλες, λαγκαδοβουνοκορφές. Μην περιμένετε με σκύλο, που βγαίνει, μια φορά την εβδομάδα ή τον μήνα, ότι θα κυνηγήσετε και θα φερμάρει πέρδικες. Μην νομίζεται ότι θα κυνηγήσετε πέρδικες, αν ο σκύλος δεν είναι άρτια εκπαιδευμένος, ο σκύλος υπάκουος, με σταθερή φέρμα, με τέλειο απόρτ, χρήσιμο διότι οι σκοτωμένες πέρδικες τις περισσότερες φέρμες, πέφτουν πολύ μακριά από εκεί που τουφεκίζονται. Αν τύχει να είναι και τραυματισμένη σίγουρα κρίνεται απαραίτητα η επέμβαση του σκύλου, διότι προσπαθεί να τρυπώσει, να κρυφθεί με οποιοδήποτε τρόπο, να απομακρυνθεί και να ξεφύγει.

Την περίοδο του Σεπτεμβρίου και αρχές Οκτώβρη τα πουλιά δεν δέχονται εύκολα φέρμα, σηκώνονται πριν καν τις πλησιάσουμε. Στις περιοχές που διαβιώνει η νησιώτικη στην οποία και παρατηρείται περισσότερο τα φαινόμενο αυτό, συνεχώς περπατάει, κρύβεται στις πέτρες διότι κυνηγιούνται συχνά με την εκπαίδευση των σκύλων, αλλά περισσότερο λόγω θερμών κλιματολογικών συνθηκών. Διότι από την στιγμή που θα βρέξει και φυσήξει λίγο το βοριαδάκι, δέχονται φέρμα εύκολα. Όταν δεν δέχονται πρέπει στο σήκωμα, να τουφεκίζονται ευκολότερα. Αν ξεχωρίσουν και δεν βρίσκονται εύκολα μεταξύ τους, ο κυνηγός πρέπει να περιμένει, χωρίς να κάνει θόρυβο μέχρι ότου οι πέρδικες κράξουν. Με ήσυχο περπάτημα στο νέο του ξεκίνημα και με λίγη βοήθεια της θεάς Άρτεμης, θα σημειώσει επιτυχίες. Σαν θεά του κυνηγιού βοηθάει τον κυνηγό, αλλά τιμωρεί και εκείνον που παρανομεί και στήνει παγίδες εκεί που διαβιώνει, στα αμπέλια και συκιές που έχει μεγάλη αδυναμία στην διατροφή του σταφυλιού και σύκου. Το κυνήγι από την στιγμή που θα εντοπισθεί το κοπάδι, είναι εύκολο, διότι τα πουλιά σηκώνονται ένα – ένα, ό κυνηγός επιλέγει και στέκεται από κάτω της, με δυνατότητα καλής σκόπευσης καταφέρνει τις πετυχαίνει και τις γκρεμίζει καλύτερα.

Οι ιδανικότερες τουφεκιές, στο κυνήγι της πέρδικας είναι όταν δίνεται η ευκαιρία στον κυνηγό να βρίσκεται από κάτω και να περνά το πουλί σε απόσταση βολής από πάνω ή πλάγια. Όσοι κυνηγοί κυνηγούν έτσι δείχνουν τον σεβασμό τους, στο θήραμα αυτό και επιβεβαιώνουν την εικόνα του SPORTSMAN οικολόγου και λεβέντη κυνηγού.

Το περδικοκυνήγι έτσι γίνεται συναρπαστικό και διέπει τον αθλητή κυνηγό, που λεβέντικα καταφέρνει να σημειώσει επιτυχίες όπου η κούραση, η δίψα, τον αφήνουν αδιάφορο, αλλά την ψάχνει στα κατσάβραχα, στα λαγκάδια και το ορεσίβιο Βασίλειο της.

Προσωπικά με συγκινεί και τραβάει πολύ το κυνήγι της πετροπέρδικας και ανυπομονώ μέχρι την έναρξη του κυνηγιού της.

Με συναρπάζει η προετοιμασία, πολύ πριν αρχίσει το κυνήγι της, με την εκγύμναση των σκύλων μου καθώς και εμού, με αποκορύφωμα πάντα με το ξεκίνημα, με το αυτοκίνητο φορτωμένο, τον κυνηγετικό εξοπλισμό, τα σκυλιά που γαυγίζουν από χαρά και συνήθως κατευθύνονται στην κεντρική Ελλάδα. Ώσπου κάποια στιγμή αρχίζει το ανέβασμα στις δύσβατες και κακοτράχαλες ανηφοριές φθάνοντας στα ρίζα του βουνού. Κατασκήνωση με τους φίλους ξεκούραση και ύπνο. Ξημερώματα μέσα σε καταπράσινα έλατα, αιωνόβιες καστανιές και σκιερές βελανιδιές, εισπνέω βαθειά μέσα μου, στο απόλυτο πράσινο νοιώθω τον αέρα, να γεμίζει τα πνευμόνια μου που μέσα στην κατάφυτη περιοχή, ανακαλύπτεις έναν ολόκληρο κόσμο. Τον κόσμο των μελισσών με το ατελείωτο βουητό και εκεί γύρω το τραγούδι των κουδουνιών από τις στάνες. Αρχίζω να ανεβαίνω τους επιβλητικούς ορεινούς όγκους της Γκιώνας που ξεδιπλώνει την μακρόστενη κορμοστασιά της καθορίζοντας την φυσιογραφία της περιοχής, η μαλακή πετσέτα, σκουπίζει απαλά το αγουροξυπνημένο πρόσωπο μου, τα πρώτα τσουκ – τσουκ, τσουκουτσουκ ξυπνούσαν τις ψηλές ράχες που μοιάζουν να κοιμούνται ανάμεσα στον ουρανό και την γη.

Ξεκινώ με λίγα φυσίγγια, αρκετό νερό στο παγούρι μου και με τα αγαπημένα μου σκυλιά την TARA, την ΓΚΡΕΪΤΣ, την DORELLA ES καλοκουρδισμένα εργαλεία, όπου η φύση βάζοντας τα δυνατά της παράγει τα «αγνά» προϊόντα της σαν δώρο από τα σπλάχνα της.

Όσο ανηφόριζα πάντα ήσυχα και σιγά, αφουγκράζοντας, το κελαϊδημα της ένοιωθα την πρόκληση σαν να μου έλεγε. ΔΩ ΕΙΜΑΙ ΕΛΑ ΝΑ ΒΡΕΙΣ.

Η περιπλανώμενη ματιά μου έπεσε πάνω στις απέναντι λαγκα- δοβουνοκορφές. Η ομορφάδα της ανατολής του ηλίου, γέμιζε δυνατά την ψυχή μου, το σιγανό αεράκι δρόσιζε το ιδρωμένο κορμί μου και η αλαζονική πρόκληση της με ωθούσε σε σκληρό αγώνα, αντοχής και δύναμης.

Μια φέρμα όμως της ΓΚΡΕΪΣ και η συναίνεση της ΤΑRA και DORELLAS με το ξαφνικό σήκωμα και μια καλή τουφεκιά στο μπλοκάρισμα έξι (6) πουλιών με αφυπνίζει. Στο σήκωμα άλλων δυο πουλιών την τουφεκιά μου ακολουθεί μια άλλη όπου κατάφερα να γκρεμίσω τρία πουλιά.

Μέσα στην ίδια περιοχή μέχρι το μεσημέρι όπου η κούραση είχε καταβάλει σκυλιά και κυνηγό, δεν κατάφερα να πιάσω άλλη. Από τις σκοτωμένες πέρδικες έβγαλα, αμέσως τα έντερα και έριξα λίγη ρίγανη, άφθονη άλλωστε στο βουνό, για να μην πάρει το κρέας τους άσχημη μυρωδιά και δεν τρώγεται ευχάριστα. Οι φίλοι μου καθόντουσαν στο γνωστό μας σημείο στην κρύα βρύση. Είχα κιόλας ετοιμάσει το κολατσιό μας. Φθάνοντας απόλαυσα το γάργαρο νερό, μαζί και τα σκυλιά μου έσβησαν την δίψα τους, κάθισα στον πλάτανο – ελατήσιο ίσκιο έβαλα και τους αγαπημένους μου συντρόφους να ξεκουραστούν και φάγανε το γεύμα τους.

Αφού πείσθηκα για την ευχαρίστηση τους άρχισα να απολαμβάνω το τυρί με την ντομάτα, το σκόρδο, το ψωμί, αρχίζοντας την κυνηγοσυζήτηση.

Οι φίλη μου είχαν πάρει από δυο πουλιά μπορώ να πω η συγκομιδή καλή. Μετά από την μεσημεριανή ξεκούραση στους παχύς ίσκιους, ξεκίνησα με τα ποϊνετρ του ARTSILA, ROVINA και τα σέττερ μου BRUNN και FAUSTINO, αλλάζοντας κυνηγότοπο για να μου δείξουν τις κυνηγετικές τους αρετές. Αθόρυβα με αιλουροειδή πόντα και μαλακά κόντευαν τα πουλιά μέχρι να τα φερμάρουν. Επειδή η πέρδικα είναι κοπιαστικό κυνήγι και δύσκολο είναι το ιδανικότερο θήραμα για δυνατά ζώα, για να μάθουνε να ελέγχονται. Είμαι πεπεισμένος ότι ο έλεγχος και επικοινωνία στο κυνήγι της πέρδικας έχει θεαματικά αποτελέσματα. Η κούραση από την μια και η μορφολογία του εδάφους από την άλλη κάνουν το σκύλο να μην απομακρύνεται από το πεδίο κυνηγιού που επιθυμούμε, αλλά και είναι άριστος συνεργάτης. Συνεχίζοντας τα ψάξιμο μέχρι κοπαδάκι γύρω στο 8 – 10 πουλιά, αλλά δεν κατάφερα να γκρεμίσω άλλο πουλί. Η αλήθεια είναι όμως ότι μ’ αυτή μου την ανίχνευση, πήρα το έναυσμα για την επόμενη εξόρμηση. ΤΙ ΥΠΕΡΟΧΗ ΣΚΕΨΗ.

Άλλωστε η συγκομιδή θεωρείται πολύ καλή και ο συνδυασμός ότι πέρασα λίγα 24ώρα όταν πανέμορφη φύση της Κεντρική Ελλάδας μου έδινε κουράγιο να ονειρευτώ, ότι θα ξαναζήσω, ωραίες συγκινήσεις, που μας προσέφερε, η παρουσία μας στην φύση και η συνάντηση με τις περήφανες και χιλιοτραγουδισμένες πέρδικες. Τα σκάγια που γκρεμίζουν την πέρδικα είναι τα 7άρια και 8άρια. Όταν όμως έχουν φάει δυο – τρεις βροχές καλύτερα να χρησιμοποιούνται 6άρια και 5άρια. Η πέρδικα μετά από 2 – 3 μέρες σιτεύει και γίνεται πολύ ωραίο φαγητό στην οικογενειακή μας κουζίνα, το κρέας της είναι έξοχα νοστιμότατο στην γεύση, περιεκτικότατο σε πρωτεΐνες, πολύ δυνατό και υγιεινό, ίσως η πιο περιζήτητη λιχουδιά.


Δημήτρης Μίχος

Web site designed by George Charalampidis © 2006 ™